UA-89100708-1

May 16, 2016 - Comments Off on Ana-Maria Ackermans schrijft …..

Ana-Maria Ackermans schrijft …..

Tess Unlimited evaluatiedagen schisis patiëntjes in Huehuetenango.

Een lang gekoesterde droom kwam in vervulling. Ik mocht 3 dagen mee met het team van Tess Unlimited naar San Marcos en Huehuetenango voor een grote evaluatie van 245 baby’s, jonge kinderen en volwassenen, om te kijken hoe het met hen gaat nadat ze in het afgelopen jaar of langer geleden een operatie hebben gehad.

Om een goed beeld te krijgen van zo’n evaluatie is het belangrijk te weten wat er aan vooraf gaat.

Twee vaste Guatemalteekse medewerkers, Yeyson Huertas en Carolina Castellanos, reizen iedere maand naar gebieden om de kinderen te evalueren en in te plannen voor een operatie. Zij hebben nauw contact met de lokale ziekenhuizen, gezondheidsposten en vroedvrouwen. Zo ook voor deze evaluatieweek.

Carolina en Yeyson waren al heel lang bezig met de voorbereidingen van deze trip en het onder de aandacht brengen van de mensen dat er een evaluatieweek zou komen. Carolina verbleef de week voor onze komst al in Heuehuetenango om alles goed voor te bereiden en ervoor te zorgen dat bij onze aankomst meteen begonnen kon worden met de evaluatie van 245 kinderen in 2 dagen tijd.

De belangrijkste van het team is natuurlijk Tessa.

Zij bekijkt iedereen afzonderlijk en bepaalt of:

* spraakles nodig is en stuurt het kind naar een van de 2 meegekomen spraak therapeuten Vera en Anne (beide uit Nederland), voor extra instructies en afspraken voor meer spraak sessies. Verder hebben wij bij deze evaluatie vooral ouders van baby’s gezien die problemen hebben bij de voeding en uitleg aan ouders gegeven, hoe zij de speciale Haberman fles op een veilige manier aan hun kind kunnen geven.

* een bezoek aan de tandarts nodig is en laat dat Carolina regelen,

* het gewicht voldoende is om geopereerd te kunnen worden. Zo niet dan wordt er voor 4 weken melk meegegeven en eventueel vitamines en medicijnen. Na de vier weken moeten de ouders voor een nieuwe evaluatie komen en nieuwe melk ophalen. Bij ernstige schisis wordt ook een speciale Haberman drinkfles gegeven die het drinken vergemakkelijkt. Wanneer het kind te ziek of ondervoed is om thuis aan te sterken wordt ziekenhuisopnamegefinancierd in het Hermano Pedro ziekenhuis in Antigua.

* Danielle, die bij Tess Unlimited onder andere verantwoordelijk is voor hetschoolprogramma en Kids restaurant, was op deze trip verantwoordelijk voor de melkuitgifte en de eventuele voorgeschreven medicijnen.

* planning voor een tweede operatie door Carolina en Yeyson..

* uitnodiging voor het spraak-kamp waar kinderen vanaf 6 jaar, die ver weg wonen, in november 10 dagen naar Antigua kunnen komen voor psychologische begeleiding, logopedische behandelingen, dramalessen, lees- en schrijflessen en leuke workshops zoals koken, dansen, en sporten. Hiermee ontwikkelen ze meer zelfvertrouwen en durven weer te lachen!

Zeker niet onbelangrijk waren Tom, de broer van Tessa, die van elk kind een foto maakte en Desiree, een Guatemalteekse vriendin van Tessa die zorgde dat

er niet teveel mensen tegelijkertijd binnen zaten te wachten op hun bezoek aan Tessa.

Een tot de nok toe gevuld busje met medewerkers en spullen kwam me om 4 uur in de ochtend thuis ophalen en om 9 uur kwamen we aan bij de eerste evaluatieplek in San Marcos waar we de bovenverdieping van een gemeen-

schapshuis mochten gebruiken.

De hele ruimte zat al vol met ouders en hun kinderen met schisis. Voor de zeker 200 aanwezigen waren niet genoeg stoelen aanwezig. Maar hoorde je ze klagen, absoluut niet. Het was verbazingwekkend dat iedereen zo rustig was, zelfs al de kleine kinderen, terwijl velen al uren onderweg waren om op tijd aanwezig te kunnen zijn en ik denk dat velen nog een lege maag hadden.

Er was een strakke planning gemaakt omdat er de eerste dag 79 kinderen gezien moesten worden voor 3 uur in de middag. Iedereen had van de coördinator een papier gekregen met een nummer erop, de naam van het kind, geboortedatum en ik was de eerste die het papier verder in moest vullen, namelijk het gewicht van de baby of kind tot 2 jaar. En die waren er heel wat. Op de elektronische weegschaal het gewicht in ponden en kilo’s aflezen en dat op het papier invullen.

Tom, de broer van Tessa, stond naast me om van elk kind een foto te maken en als laatste het bezoek aan “dokter” Tessa.

Bewonderenswaardig dat Tessa bijna alle kinderen en ouders bij naam kende en zelfs vaak ook de broers of zusjes die erbij waren. Tessa, zo jong als ze is, heeft niet alleen talent, maar ook een grote gave om de kinderen gerust te stellen. Vele kinderen huilden als ze gewogen of gefotografeerd werden, maar eenmaal bij “dokter” Tessa waren ze als makke schaapjes. Ik denk dat we haar met recht de baby fluisteraar mogen noemen.

Tessa stuurde vele kinderen naar de 2 spraak therapeuten, samen met de ouders om speciale instructies te krijgen over hoe ze weer goed konden gaan praten en waar ze voedingsadviezen kregen.

Omdat er zoveel nieuwe kinderen met schisis waren, was het gewicht belangrijk omdat dit voldoende moest zijn om geopereerd te kunnen worden. Zo niet, dan kwamen ze in het melkproject terecht en stuurde Tessa hen naar Danielle om opgenomen te worden in het melkprogramma.

En zo had iedereen van ons een taak in deze geoliede machine en dankzij de strakke planning konden we om klokslag 3 uur de spullen inpakken en 5 uur later reden we Huehuetenango binnen waar ons hotel was en waar we de volgende morgen om 6 uur in het plaatselijke ziekenhuis nog eens 166 kinderen gingen zien.

De tweede dag in Huehuetenango. Onbeschrijflijk dat om 6 uur in de ochtend er al zoveel mensen zaten te wachten onder de opgezette tent, want de zon stond al hoog aan de hemel. En per groepjes van 10 werden de ouders met hun schisis kind binnengeroepen.

Iedereen had een nummer gekregen en Desiree zorgde ervoor dat er niet meer dan 10 tegelijk naar binnen gingen en als de laatste aan de beurt was, kwamen de volgende 10.

Ik was gefascineerd door de prachtige kleding van de moeders, meestal heel jonge vrouwen. De met bijzondere kleuren en motieven geweven huipiles (blouses) en de lange geweven rokken eronder, ik kon er mijn ogen niet van afhouden. En de vriendelijkheid van de mensen maakte me klein. Het was nog maar 6 uur ochtend en sommigen hadden al uren rijden achter de rug om op tijd te zijn voor de evaluatie van hun kind. Vooral veel verantwoordelijke ouders en opvallend was hoeveel vaders ermee gekomen waren.

De spraak therapeuten, Vera en Anne,deden spraak screenings en de kinderen werden ingedeeld voor de therapie die, na deze evaluatie, eenmaal in de 14 dagen uitgevoerd gaat worden. Vera en Anne reizen dan met het openbaar vervoer naar Huehuetenango.

Af en toe een schrijnend geval van een jonge moeder met een zwaar ondervoed kindje met een ernstige schisis. Het kindje had geen kracht om te huilen en daarom dacht ze dat hij voldoende borstvoeding binnen kreeg. Nog geen week na de evaluatie is het kindje aan een griep overleden.

Een echtpaar dat op een koffieplantage werkte, was om 4 uur in de ochtend vertrokken om op tijd te zijn, maar was pas om 12 uur aan de beurt. Het is niet eenvoudig om permissie te krijgen om een dag niet te werken en daardoor ook een dag geen loon te ontvangen. Maar de liefde voor het kind was belangrijker. Dat raakte me enorm. Wij in Nederland hebben er geen idee van wat voor offers deze mensen moeten brengen en ze doen het met een lach en klagen niet. Dat zet je wel aan het nadenken.

De derde dag richting Antigua stopten we bij 2 families waarvan kinderen een schisis operatie hadden gehad en die voor een speciale documentaire geïnterviewd werden.

Dit was een ervaring die we met ons allen niet snel zullen vergeten. Zij leefden in omstandigheden die wij alleen maar van internet of televisie kennen. Van één familie kon je de woonruimte geen woonruimte noemen. Het was een ruimte zonder ramen met vieze muren en een zandvloer waarin een bed en er omheen alleen maar rotzooi die nergens nut toe hadden in onze ogen, maar voor hen waarschijnlijk wel. Maar wie zijn wij om dat te beoordelen. Het gezin straalde vrolijkheid uit en leek niet te zien in wat voor rommel ze leefden. Niet belangrijk voor hen. Wel dat ze vandaag hun tortilla kunnen eten en vroeg naar bed kunnen om de volgende dag weer vroeg vrolijk op te staan en verder te gaan. De andere familie woonde met meerdere families op een terrein waar het uitzicht adembenemend was. Alleen daarom zouden wij als westerlingen daar al willen wonen. Maar er was in de verre omtrek niets anders te bekennen en ook hier was het armoe troef. Al zou je het niet zeggen toen ze hun mooiste geweven, gekleurde kleding aan hadden getrokken en ons een fantastisch feestmaal hadden voorgezet.

En ik kan niet nalaten nogmaals te melden hoeveel respect ik voor Tessa heb en dat ik een stukje bij heb kunnen dragen aan haar prachtige werk.

Het mooist verwoordde de moeder van Tessa het toen ze in april jl. haar 32ste verjaardag vierde.

32 Jaar gelden werd ik voor het eerst van mijn leven moeder van deze mooie dochter. Toen ze me, net na de geboorte, met haar kraaloogjes, aankeek zei ik:

“dit is een speciaal meisje”. En dat blijkt wel weer na wat ze in deze evaluatieweek tot stand heeft gebracht. “Wel met haar team”, zegt ze altijd. Maar zeker met haar kracht, creativiteit en initiatief.

Haar werk en bescheidenheid maakt haar speciaal en siert haar enorm en ik ben heel trots op mijn dochter.

Iedereen die het werk van Tessa kent, weet dat ze bergen kan verzetten ook al is ze nog zo bescheiden.

Maar samen die bergen verzetten is nog mooier en het zou daarom heel fijn zijn als u af en toe eens aan Tess Unlimited denkt als u een extraatje hebt gekregen of als u iets te vieren heeft en eigenlijk niets meer te vragen hebt. Al is het maar 5 euro voor onder andere een blik poedermelk, of 10 euro voor een maand logopedie, dat maakt het verschil in het leven van een kind met schisis. Met vele kleine beetjes komen ze heel ver en dat zal Tess Unlimited in de komende jaren zeker nog wel laten zien. Blijf haar volgen want er staat nog volop prachtigs te gebeuren www.tessunlimited.com.

Met heel veel liefde geschreven voor Tessa.P1170701

Ana-Maria, je extra moeder in Guatemala

Antigua, mei 2016

Published by: Tessa in Uncategorized

Comments are closed.